Forum Psychologiczne

chyba mam depresje, wiem o tym ale nie chce mi się już walczyć, patrzę na swoje życie w przeszłość i widzę że to co robiłam, to w co wierzyłam i walczyłam nie poddając się nigdy - nie miało żadnego sensu, przegrałam w życiu wszystko, opuścił mnie ojciec, nie dałam się, dwadzieścia lat byłam z człowiekiem mężem, który dostawał wiele szans, wiele ciepła i dobra, krzywdził mnie w każdy sposób, dwa late temu miałam dość kochanek i zdrad, dość kłamstw, uwolniłam się a tak mi się wydawało, chciałam ratować synów, nauczyć ich że tak nie wolno żyć, że trzeba inaczej, wpajałam wartości moralne, rozwiodłam się aby godnie żyć, i budowałam nasz świat mozolnie od nowa, na przekór wszystkiemu złu, i co? i nagle moje dziecko ukochane zakochuje się, mimo wielkiego mojego zaangażowania i pomoc dla pary nastolatków, nagle okazuje się że nie ma tylu pieniędzy , nie stac mnie na drogie studia, drogie ubrania i następuje dramat, dziecko 17 lat umawia się ze mną w jednym miejscu, tam czekam a w domu metodycznie pakuje się, zabiera rzeczy i pojawia się ten niby znienawidzony ojciec, z rewelacyjnym pr i z wyrokiem za znęcanie się i pomaga nagle synowi, który za kasę sprzedaje duszę, opuściło mnie dziecko w sposób brutalny, nikczemny, na nic starania o godne życie, na nic ciepło i troska przez wiele lat, co tam matka, wiele dobra w życiu uczyniłam i zawsze kamieniem wraca, zawsze.
nie chce mi się już żyć, nie mam dla kogo, i nie piszcie że mam bo ja jestem, ten świat pełen intryg i zdrad nie jest mój, żałuje że sie tu w tym świecie urodziłam, od tygodnia próbuję wstać z łóżka, ale mam podcięte tym razem skutecznie kolana, nie wstaję, nie chudzę do pracy, zamknęłam się w domu, ludzie i znajomi mówią, nie martw się dziecko zmądrzeje i wróci, ale to przeciez nie o to chodzi.... nie o to.... nic już nie będzie takie samo, nie ufam własnemu synowi, który zapomniał o naszym zyciu, o naszych celach życiowych, o tym że jest uczciwość, moralność, honor, nie podniosę sie po tym już, nawet mi się już nie chce. jeszcze chwilę, tydzień temu szczęśliwa byłam rodziną - teraz rodziny już nie ma...