Forum Psychologiczne

skor napisał:

Mam na imię Bartek . W wieku 13,5 lat zachorowałem na nerwicę natręctw.Do tego wieku nie było ze mną jakichś nadzwyczajnych problemów .Byłem bardzo ambitnym i zdolnym dzieckiem.Do I klasy gim. włączając w to pierwsze półrocze miałem same nagrody i świadectwa z paskiem.Aż przyszedł felerny marzec 2002 roku(obecnie mam skończone 22 lata) kiedy pojawiły się klasyczne natręctwa ; np jak czegoś 2 razy nie dotknę to mi mama umrze.Po miesiącu od pojawienia się objawów miałem pierwszą wizytę u psychiatry.Diagnoza F42 czyli własnie nerwica natręctw a fachowo nazywa się to zaburzenie zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym.Od tego czasu regularnie biorę leki psychotropowe(neuroleptyki , antydepresanty,benzodiazepiny).Minęło 2,5 roku od pierwszej diagnozy i pojawiła się druga , F21 czyli zaburzenia schizotypowe.Przykładem może być w tym zaburzeniu nasilona ksobność , że wszystko odnosi się do nas.Minęły kolejne 3 lata i kolejna diagnoza f22 czyli paranoja.Zauważcie  od 2002r d o 2007 czyli na przestrzeni pięciu lat z nerwicy przez zaburzenie osobowości do psychozy doszedłem.I teraz moje pytanie.Czy aby z f42 przez f21 dojść do f20 ; czy to jest efekt nasilającej się choroby czy efekt złego leczenia cczy to moja wina? Wiem że istnieje coś takieg jak spektrum że zaburzenia się na siebie nakładają ale czy to nie idzie w złą stronę?:( Zaznacze że siostra mojego taty , choruje od 20 lat na schizofrenie paranoidalną , a wyczytałem że schizotypowe zaburzenie osobowości bardzo często pojawia się u krewnych osób chorych własnie na schizofrenie.Właściwie to natręctwa zniknęły , teraz bardziej mi przeszkadza paranoja tzn. urojenia ksobne.Ponadto odczuwam niepokój jak wokół mnie jest kilka osób.Do kościoła nie wejde , do sklepu jak muszę.Zauważyłem że moje życie to jeden wielki kalejdoskop.Przez te prawie 9 lat(minie w marcu 2011) ciągle mi coś przeszkadza.Jak nie natręctwa to ksobność , jak nie ksobnośc to urojenia jak nie urojenia to qaziurojenia. I tak w kółko i tak w kółko.Raz jestem teistą , raz ateistą , raz agnostykiem , raz chce rzucić palenie raz nie chce , raz chce rzucić kawe raz nie , raz się staram razm mam wyje...e.Wszystko nainterpretuje , jestem agresywny , tempreament gniewny.Męczy mnie to ponieważ prawie 9 lat leczenia i nic.

Poradźcie coś , zadawajcie pytania , odpowiem jak na świetej spowiedzi.

pomocy:(


witaj.mam na imie łukasz od 2003 roku choruje psychicznie najpierw stwierdzono zab.schizotypowe f 21.oczywiście szpital terapia itd.po 3 latach niewzobrażalnych cierpien odzyskałem równowagę.mogę nawet powiedzieć że czułem się lepiej niż kiedykolwiek przedtem.z własnej głupoty odstawiłem leki.ponawnie trafiłem do szpitala i koszmar trwa do dziś.obecnie mam stwierdzoną chorobę schizoafektywną dwubiegunową,jeszcze gorsze gówno.dam ci kilka wskazówek z których korzystam.nie dopuszczam myśli ze choroba mnie pokona.podstawą jest też psycholog.już pogodziłem się z tym że leki będę brał do końca życia.ale to najmniejszy problem.najgorsze jest życie w ciągłym strachu.znajdz sobie miejsce wyciszające.jak mam atak to zamykam się w pokoju,wtedy wiem że nikt nie patrzy i po pół godzinie stan się poprawia.ale jeszcze raz radzę chodzić do dobrego psychologa.ja chodzę już pół roku i dopiero widać efekt.pozdrawiam i życzę odzyskania równowagi.łukasz z gdańska

Bartek