Forum Psychologiczne

Witam,
szukam od 40 min w internecie darmowej porady psychologicznej ale widzę, że graniczy to prawie z cudem - i takim to właśnie cudem tutaj się znalazłam.;)
Mój problem to częste złe sny. Może wydawać się to błahy problem ale naprawdę staje się to dla mnie uciążliwe...
Mam 23, jestem szczęśliwą mężatką, wszytko w moim obecnym życiu jest wspaniałe, mąż, studia, wolny czas, praca, ale ciągle wraca przeszłość.
Wychowałam się na wsi, moja Mama umarła jak miałam 3lata, więc jej nawet nie pamiętam, jak miałam 13 lat mój tata popełnił samobójstwo. Mieszkałam z Bratem i Dziadkiem. Potem umarł dziadek i zostałam tylko z bratem. Wyjechałam na studia do dużego miasta, zaczęłam wszytko od nowa. Wyszłam za mąż i jest na prawdę dobrze. ALE...
Często mam złe sny, o których myślę potem przez cały dzień. Tematyką jest śmierć. Dziś na przykład śnił mi się mój tata jak popełnia samobójstwo.
Wiem że to jest spowodowane moją przeszłością ale te złe sny to okres ostatnich 2 lat. Śmierci mojego taty minęło już 10 lat. Czemu to dzieje się właśnie teraz.?
U mnie w domu nie było żadnej patologi. Żadnego Alkoholu. Mama Umarła na raka, tata sądzę, że popełnił samobójstwo gdyż cierpiał na depresje po śmierci mamy (ale to tylko moje przypuszczenia) byłam zbyt młoda by wiedzieć co się dzieje. Mój dom rodzinny wspominam dobrze. Słowo Kocham Cię i Bliskość rodzinna była. Nie zaznałam żadnego zła prócz śmierci tych wszystkich moich bliskich.
Chcę normalnie funkcjonować ale często myślę o śmierci - boje się jej - zastanawiam się co by było gdyby mnie nie było, albo gdyby coś stało się teraz jakieś mojej bliskiej osobie czy dałabym sobie radę? I te sny.
Mówię trochę o tym mojemu mężowi ale nie chcę mu opowiadać ze szczegółami co mi się śni żeby nie pomyślałam że jestem jakaś szurnięta ale ja naprawdę chcę nie myśleć o złych rzeczach! Nie chcę mieć złych snów! Co mam zrobić?
Na co dzień jestem kolorową,uśmiechniętą i bardzo otwartą osobą. Nikt nawet nie podejrzewa że mam taką burzliwą przeszłość.
Czy ja mam początki jakiegoś PTSD ale czy to nie za późno? Czy to nerwica czy jakaś depresja?
Długo czekałam by się z tym podzielić bo ciągle myślałam że samo przejdzie ale nie przechodzi i zaczynam się martwić już sama o siebie. Złe sny i natrętne myśli nie pozwalają mi normalnie funkcjonować w moim cudownym kolorowym i uśmiechniętym świecie. Dlatego proszę o pomoc. Co mam zrobić? Czy powinnam iść do Psychologa? Czy może pomoże mi jakaś medytacja bądź Joga?Nie wiem czy jest mnie w tym momencie stać na wizyty u psychologa po 150 zł (nie byłam świadoma że to taki drogii interes:) dziękuje z góry za jakieś wskazówki i pomoc